امروز و ساعت دقیقه می باشد.

اگر بیمارید و عازم سفر بخوانید!

به کمک اینترنت از الکسارنک تولز هدیه بگیرید

اگر بیمارید و عازم سفر بخوانید!

دوباره عید دارد می آید و هر کسی برای تعطیلات خود و خانواده اش برنامه ریزی می کند، از سفر های خارجی و داخلی گرفته تا برنامه های دیدوبازدید. معمولا تنها چیزی که در این هیاهو و شلوغی نادیده گرفته می شود، سلامت است….

بدون تعارف بعضی از ما یادمان می رود بیماریم یا بیماری در خانواده داریم. یادمان می رود با هزار و یک بدبختی و سختی توانسته ایم در طول سال علایم سرکش بیماری را با کمک های پزشکمان و صرف هزینه های آنچنانی کنترل کنیم. شاید اگر نیم نگاهی به توصیه های کارشناسان «سلامت» در این رابطه بیندازید، بتوانید جای خالی سلامت را در سفر پرکنید و در تعطیلات عید با هیچ مشکلی مواجه نشوید.

● دکتر فریبرز صفرپور

متخصص قلب و عروق و فوق تخصص ناهنجاری های قلب بالغان

سـفـر بـا بـیـمـاری قـلـبـی

به طور کلی بیماران قلبی بیش از دیگران نیاز دارند به طریقی آرامش و تمدد اعصاب داشته باشند. برنامه ریزی برای سفر و گردش به خصوص سفری بدون استرس و فشار عصبی به همه بیماران قلبی عروقی توصیه می شود، اما قبل از سفر لازم است آداب مسافرت سالم و بی ضرر برای قلب را بیاموزید. اینکه چطور سفر می کنید، به کجا می روید و در سفر چه می خورید، مهم است و باید به برخی از پرسش های رایج پاسخ داد:

کجا برویم؟ جایی که خیلی سرد و خیلی گرم نباشد و چون تراکم نسبی اکسیژن با توجه به افزایش ارتفاع بیشتر می شود، بهتر است بیماران دچار بیماری قلبی مزمن در مناطقی که ارتفاع زیادی دارد (ارتفاع ۳ هزار متر)، اقامت نداشته باشند و به ارتفاع محل سفر توجه کنند. اما سفر هوایی برویم یا زمینی؛ برای بیماران قلبی که وضعیت کنترل شده ای دارند، سفر هوایی بهتر است و منعی ندارد. بیمارانی که در دو هفته اخیر حمله قلبی داشته اند، لازم است تا بهبود شرایط و کنترل اوضاع قلبی شان سفر هوایی خود را به تاخیر بیندازند. کالج قلب آمریکا توصیه می کند دو هفته باید این برنامه سفری به تعویق بیفتد تا بیمار از نظر تثبیت شرایط بررسی شود، اما در مورد سفر زمینی مهم است که شما قرار است رانندگی کنید یا مسافر باشید. اگر خودتان نمی خواهید رانندگی کنید هیچ ممنوعیتی وجود ندارد فقط اینکه به ازای هر ۲ تا ۳ ساعت نشستن، باید پیاده شوید و پیاده روی سبکی انجام دهید تا خون در عروق پاهایتان لخته نشود.

این نکته درسفرهای هوایی طولانی مدت هم باید رعایت شود. حتی اگر امکان پیاده روی وجود نداشته باشد، توصیه می کنیم همان طور که نشسته اید، حرکات ایزومتریک انجام دهید، یعنی با ایجاد انقباض در ساق پا به سیاهرگ های پا کمک کنید بازگشت خون به قلب را راحت تر انجام دهند. (پنجه پا را به سمت سر بیاورید، چند لحظه صبر کنید تا کشش در پشت ساق حس شود و آن را رها کنید)، اما اگر دچار حمله قلبی بوده اید و خودتان قصد رانندگی دارید، بهتر است تا ۴ هفته این سفر را به تعویق بیندازید.

مهم ترین توصیه به بیماران قلبی، همراه داشتن داروهاست. اولین وسیله سفر شما باید داروهایتان باشد. قرص زیرزبانی (نیتروگلیسیرین) برای بیماران قلبی (نارسایی قلب، قلبی مزمن و…) بسیار اهمیت دارد.

در مورد تغذیه تان دقت کنید، چون الگوی غذایی شما در سفر تغییر می کند و شاید تمایل داشته باشید غذاهای جدید را امتحان کنید اما کم نمک بودن آن نباید فراموش شود. غذای کم چرب برای شما بهتر است. مصرف مایعات هم خیلی مهم است.

بیمارانی که وارفارین مصرف می کنند، بهتر است به جای استفاده از آب های آشامیدنی محلی از آب معدنی استفاده کنند چون شاید مواد موجود در آب روی انعقاد خونشان اثر بگذارد. طبیعتا در مسافرت ها الگوی خواب هم به هم می ریزد. بی خوابی به خصوص اگر همراه فعالیت باشد، برای بیمار قلبی در حکم استرس و این استرس برای او بسیار خطرناک است. شب زنده داری و تغییر ریتم و ساعت خواب برای مبتلایان به مشکلات قلب و عروق می تواند خطرناک باشد. سعی کنید کم خوابی تان را در اولین فرصت جبران کنید.

شما به عنوان یک بیمار قلبی نباید مانند دیگر افراد جامعه ساک و چمدان حمل کنید. بیشتر بیماران قلبی یادشان می رود در شرایط عادی هم در مورد حمل بار حساسند و در سفر، به خصوص اگر عجله هم داشته باشند، چمدان های سنگین را حمل می کنند یا ترالی سنگین را هول می دهند که واقعا خطرناک است و از آنجا که سعی دارند به برنامه سفر برسند، اغلب اوقات توجهی به نفس تنگی ناشی از این کار هم ندارند. پس باید مدام به خود یادآور شوید تا یادتان نرود این حبس نفس یا زورزدن ها چقدر آسیب رسان است. با داشتن فعالیت معمولی که قبل از مسافرت داشتید، می توانید سفر خوب و خوشی را همراه خانواده تان داشته باشید.

● دکتر عباسعلی محرابیان

متخصص گوارش

استاد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

سـفـر بـا بـیـمـاری گـوارشـی

بیماری های گوارشی از بیماری هایی است که معمولا علایم آن در سفر تشدید می شوند. این بیماری ها معمولا تهدید کننده حیات نیستند و بیمار با مراجعه به مراکز درمانی به راحتی درمان می شود، اما باعث به هم ریختن برنامه سفر می شوند و فرد مبتلا نمی تواند از سفر لذت ببرد. از آنجا که بیماری های گوارشی با دردشکم، تهوع، استفراغ، اسهال و گاهی تب همراه هستند، کم آب شدن و برهم خوردن تعادل الکترولیت های بدن باعث صدمه به دیگر اندام ها و کم رمق شدن بیمار می شود. این موارد نه تنها لذت سفر را از فرد و همراهانش می گیرد، بلکه بیمار تا مدت ها باید با عوارض ناشی از بیماری دست و پنجه نرم کند. برای کاهش احتمال ابتلا به این گونه بیماری ها در سفر، باید موارد بهداشتی ای را به دقت رعایت کرد. از آنجایی بیماری های گوارشی معمولا از راه دهان و خوردن یا نوشیدن منتقل می شوند، باید به غذا و نوشیدنی ای که در سفر میل می کنید، توجه کافی داشته باشید. چون در فصل سفر و تعطیلات، تعداد سفرها و مسافران به شدت افزایش می یابد، قاعدتا رعایت موارد بهداشت بسیار سخت و مهم تر است.

قبل از خوردن هرگونه خوراکی یا نوشیدنی ای دست های خود را کاملا بشویید. شستشوی دست ها پس از استفاده از سرویس بهداشتی عمومی بسیار مهم تر است و در صورت امکان دست های خود را ضدعفونی کنید. برای ضدعفونی کردن دست ها، می توان از اسپری یا ژل های ضدعفونی کننده موجود در داروخانه ها و صابون های آنتی باکتریال استفاده کرد. اگر در راه سفر خوراکی ای مثل میوه تهیه کردید، قبل از مصرف آنها را بشویید و در صورت امکان قبل از خوردن آنها را پوست بکنید. سعی کنید میوه هایی که نمی توان پوست آنها را کند، (مثل توت یا تمشک)، نخورید.

یکی از راه های شایع انتقال بیماری ها، به خصوص بیماری های گوارشی، مصرف لبنیات است. معمولا مسافران در سفر ترجیح می دهند لبنیات محلی مصرف کنند. توجه داشته باشید برخی بیماری هایی که از طریق مصرف لبنیات غیربهداشتی به انسان سرایت می کنند، بسیار خطرناک هستند و ممکن است جان فرد را به خطر بیندازند.

اگر قصد دارید شیر تازه بنوشید، حتما باید آن را به مدت ۲۰ دقیقه بجوشانید و پس از سردشدن میل کنید.

انتقال بیماری از طریق آب، یکی دیگر از راه های سرایت بیماری است که باید به آن توجه کرد. در مواردی که به آب لوله کشی مطمئن دسترسی ندارید، برای آشامیدن و طبخ غذا از آب معدنی استفاده کنید. حتی برای شستن دست ها، میوه ها، خوراکی ها و ظروف غذا باید از آب بهداشتی مطمئن استفاده کرد. زیرا اگر آب آلوده باشد، آلودگی هایی نظیر باکتری ها یا قارچ ها روی پوست میوه ها و سطوح ظروف باقی می مانند.

توجه به بهداشت فردی کودکان از دیگر مسایل مهم در سفر است. کودکان در سفر بیش از هر چیز به فکر بازی و گشتن در محیط آزاد طبیعت هستند. به کودکان خود بیاموزید پس از بازی ، دست زدن به وسایل مختلف، توالت رفتن و قبل از خوردن یا آشامیدن حتما دست های خود را با صبر، حوصله و دقت فراوان بشویند زیرا ابتلای کودکان به بیماری نه تنها باعث برهم خوردن تمام برنامه ریزی های مسافرت خواهد شد، بلکه خطرهای بیشتری نیز در کمین آنهاست.

● دکتر سیدعلی احمدی ابهری

روان پزشک

استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران

سـفـر بـا بـیـمـاری اعـصـاب

در اینکه سفر و تنوع در زندگی نقش بسیار مفید و موثری در بهبود وضعیت روان انسان و سلامت روانی او دارد، هیچ تردیدی نیست. به هر حال ذهن خسته ای که دایم در برابر تنش ها و اضطراب ها مقاومت کرده است به استراحت نیاز دارد. داشتن برنامه هایی همچون سفر نقش مهم و ویژه ای در سلامت روان انسان دارد اما باید بدانید افرادی می توانند از سفر، لذت و بهره ببرند که جسم و روان سالمی داشته باشند. اگر فردی از لحاظ روانی در وضعیت خوبی نباشد، مسلما محدودیت هایی در اجرای چنین برنامه هایی خواهد داشت.

ما مکررا با بیماران افسرده ای روبرو بوده ایم که خانواده شان به تصور اینکه سفر می تواند در بهبود حال آنها تاثیر داشته باشد، آنها را به سفر برده اند اما نه تنها افسردگی شان تشدید شده، بلکه اتفاقا اگر افکار خودکشی در ذهنشان بوده، آنها را در سفر عملی کرده اند. مثلا بارها شاهد بوده ایم فرد افسرده ای را به ساحل دریا برده اند و وی خود را در دریا غرق کرده است. فرد افسرده به خانه خود و فضایی که به طور بومی در آن زندگی می کند عادت کرده و برایش استرس زا نیست اما وقتی این فضا تغییر می کند و در موقعیت و شرایط دیگری قرار می گیرد، شرایط جدید برایش پراسترس می شود و لذتی را که افراد سالم از طبیعت می برند، نمی برد. در این حالت شدت بیماری افزایش می یابد و چه بسا خطرهایی متوجه فرد شود و لذت سفر را برای خود و دیگران از بین ببرد.

سفر برای هر بیمار مبتلا به اختلال روانی مطلوب نیست به خصوص در مورد بیماران افسرده و بیمارانی که دچار بیماری های مهم روانی هستند؛ مثلا فردی که توهم دارد، ممکن است تحت تاثیر توهم خود در سفر دست به اقدامی بزند که هم برای خود و هم برای اطرافیان خطرهایی در پی داشته باشد. بنابراین همراه بردن این افراد به مسافرت عاقلانه نیست. مگر اینکه روان پزشک اجازه مسافرت را بدهد.

برخی بیماران کسانی هستند که به آنها بیماران «نوروتیک» می گوییم، مثل کسانی که فوبیا یا ترس، وسواس و اختلال های اضطرابی دارند. اگر فردی از دریا، هواپیما، جاده، فضای آزاد و… ترس داشته باشد، در صورت قرار گرفتن در این فضاها، دچار حمله های اضطرابی خواهد شد. کسانی هم که از وسواس رنج می برند، نه تنها از سفر لذت نمی برند بلکه بیماری شان به دلیل تغییر شرایط و محیط، تشدید می شود. اگر فردی دچار اختلال روانی پس از سانحه باشد، مانند کسانی که اصطلاحا دچار موج گرفتگی جنگی شده اند نیز ممکن است در سفر به دلیل تغییر شرایط بومی تحریک پذیر شوند و واکنش نشان دهند. تمام افرادی که از اختلال های روانی رنج می برند و قصد مسافرت دارند باید اگر روان پزشکشان در دسترس است، ابتدا مشورتی با او داشته باشند و اگر در دسترس نیست، براساس اطلاعاتی که از مشکل بیمارشان دارند، عمل کنند. اگر بیمارشان علایم بیماری روانی شدید یا علایم بیماری خفیف روان پزشکی دارد، احتیاط و در صورت امکان روش هایی غیر از مسافرت را برای گذران وقت خود در ایام تعطیل در نظر بگیرند. این باور که اگر فردی مشکل روان شناختی دارد باید به مسافرت برود تا حالش بهتر شود، غلط است زیرا فردی می تواند به مسافرت برود و از آن لذت ببرد که از سلامت روانی برخوردار باشد

روزنامه سلامت

باز نشرجامع ترین پورتال ایرانیان berooztarinha.com

logo berooztarinha small عکس های زنان مشهور بالیوود قبل و بعد از آرایش

تاریخ: ۱۳۹۱/۰۱/۰۱ | بازدید:
مطالب تصادفی
مطالب مرتبط
ارسال نظر در "اگر بیمارید و عازم سفر بخوانید!"

(نمایش داده نمی شود)

پر کردن مواردی که * دارد، الزامیست.