امروز و ساعت دقیقه می باشد.

غذاهای خیابانی و در آخر پشیمانی

به کمک اینترنت از الکسارنک تولز هدیه بگیرید

غذاهای خیابانی و در آخر پشیمانی

روز عاشورا با یکی از دوستان در شلوغی و ازدحام خیابان ها، حرکت می کردیم که چشممان افتاد به دستفروشی که روی چرخ دستی لبو و باقلا پخته می فروخت. به یاد دوران کودکی یک ظرف باقلا و یک ظرف لبو خریدیم و آرام آرام از دستفروش دور شدیم…

تا دیروقت بیرون بودیم. شب موقع برگشتن حدود ساعت ۱۱ سر همان خیابان، همان دستفروش را دیدم که داشت سینی بزرگ چرخ دستی اش را با آب جوی کنار خیابان می شست. من و دوستم به هم نگاه کردیم. حس خیلی بدی داشتیم. خوشبختانه به جز همان حس بد که چند روزی با من بود، مشکل دیگری برایم پیش نیامد. در هر حال این موضوع که غذاهای خیابانی و فروشندگان آنها اصلا صلاحیت این کار را دارند یا نه تا مدت ها ذهن مرا به خود مشغول کرده بود. آنچه در ادامه می خوانید گفت وگوی «سلامت» با دکتر آراسب دباغ مقدم، متخصص بهداشت مواد غذایی در مورد غذاهای خیابانی و مسایل مربوط به آنهاست.

▪ آقای دکتر! این روزها شاهد هستیم که بازار غذاهای خیابانی، از لبو و باقلا و سمبوسه تا دل و جگر بسیار داغ است و گرایش مردم نیز روزبه روز به آنها بیشتر می شود. آیا مزیت خاصی در این غذاها وجود دارد؟

در یک نگاه کلی اگر بخواهیم مهم ترین مزیت غذاهای خیابانی را نام ببریم، باید گفت مهم ترین، بیشترین و شاید تنها مزیت غذاهای خیابانی، قیمت کمتر آنها نسبت به اقسام دیگر خوراکی هاست. درواقع این نوع غذاها به دلیل قیمت نازل و با توجه به در معرض دید بودن در افراد ایجاد وسوسه و آنها را وادار به خرید می کنند. جز این مورد، غذاهای خیابانی از نظر سایر فاکتورها، به ویژه فاکتورهای بهداشتی و سلامت، فاقد استانداردهای لازم و حداقلی هستند.

▪ این مشکل فقط در کشور ما وجود دارد؟

نه، غذاهای خیابانی یا استریت فود فقط محدود به کشور ما نیستند و مشکلاتشان نیز در تمام کشورها وجود دارد. البته برخی از کشورها راهکارهایی را برای کاهش این مشکلات اندیشیده اند که قابل توجه است.

▪ مشکل غذاهای خیابانی چیست؟

مشکلات فراوانی درباره غذاهای خیابانی در کشورهای مختلف وجود دارد که اصلی ترین و در حقیقت ریشه تمام این مشکلات خلأهای قانونی موجود درباره صاحبان این مشاغل است. ما در کشور خود هم شاهد هستیم وقتی قصد راه اندازی یک مجتمع تولیدی به خصوص برای تولید موادغذایی را داشته باشیم، اخذ بسیاری از مجوزها الزامی است و در رأس آنها مجوزهای مربوط به بحث بهداشت است. در صورتی که این کار در مورد عرضه کنندگان غذاهای خیابانی انجام نمی شود و جایی در قانون برای آن در نظر گرفته نشده است. این خلأ باعث می شود تا هیچ نهاد خاصی وظیفه رسیدگی و ساماندهی این مشاغل را بر عهده نداشته باشد و درنتیجه در صورت بروز مشکل مسوولیت آن را نپذیرد.

▪ ولی در بسیاری از کشورها به خصوص کشورهای جنوب شرق آسیا مثل چین و تایلند، غذاهای خیابانی حتی باعث رونق صنعت توریسم می شوند!

این ظاهر ماجراست. درواقع دولت های این کشورها نیز با استریت فودها مشکل دارند. در کشوری مثل چین وقتی شما از یک فروشگاه رسمی خرید می کنید، در ازای خرید به شما قبض ارائه می شود و در صورت بروز هرگونه عارضه و مسمومیت، شما با ارائه همان قبض حق شکایت دارید ولی در مورد غذاهای خیابانی هیچ تضمینی وجود ندارد. خرید غذاهای خیابانی و مصرف آنها در نقاط مختلف دنیا درست مثل خریداری دارو از «ناصرخسرو» است؛ کسی در مقابل بروز مشکلات، مسوول نخواهد بود.

▪ اینکه صاحبان مشاغل مربوط به غذاهای خیابانی برای کار خود مجوز بهداشتی دریافت نمی کنند، می تواند دلیل آلودگی غذاهای ارائه شده به وسیله آنها باشد؟

نه؛ این یک احتمال است ولی هیچ تضمینی هم برای کیفیت و سلامت این غذاها وجود ندارد. تحقیقات مدون و خاصی در این مورد در کشور ما انجام نشده ولی تحقیقاتی که در سایر کشورها انجام شده، نشان می دهد که بیشتر این غذاها فاقد حداقل های بهداشتی هستند.

▪ چه مشکلات دیگری در این مورد وجود دارد؟

مهم ترین نکاتی که می توان به آنها اشاره کرد این موارد هستند:

۱. بهداشت فرد ارائه دهنده این غذاها به هیچ وجه مورد تایید نهاد خاصی قرار نگرفته و مانند مشاغل رسمی فرد شاغل در این حرفه فاقد کارت بهداشت است.

۲. پوشش مخصوص عرضه کنندگان موادغذایی مانند روپوش، کلاه و دستکش برای فروشندگان غذاهای خیابانی الزامی نیست.

۳. ابزار کار تهیه این غذاها اعم از ظروف، همزن، سیخ، چاقو، قاشق و چنگال نیز از نظر بهداشتی موردتایید نیستند. نظارتی نیز بر مواد مصرفی برای تهیه این غذاها وجود ندارد و همه این عوامل دست به دست هم می دهند تا ما غذاهای خیابانی را برای مصرف افراد مختلف مناسب ندانیم.

۴. مکان ارائه غذاهای خیابانی نیز فاقد استانداردهای لازم و مواردی مانند سرویس بهداشتی و دستشویی است. ضمن اینکه این غذاها در تماس مستقیم با هوا و آلودگی های موجود در آن هستند.

▪ پس چرا فروش این نوع غذاها در کشور روزبه روز افزایش می یابد؟

همان طور که گفتم در مورد نظارت و رسیدگی به موضوع غذاهای خیابانی خلأ قانونی وجود دارد و نهاد خاصی مسوول آن نیست بنابراین محدودیتی هم برای اینکه افراد به این کار اقدام کنند، وجود ندارد. در عین حال مسایلی مانند مالیات و مجوزهای بهداشتی برای صاحبان این مشاغل وجود ندارد. در این شرایط وقتی فرد نیاز به یک شغل برای معیشت دارد، این کار راحت ترین و پرسودترین کار پیش روی اوست.

▪ می توان کاری برای ساماندهی این مشاغل انجام داد؟

اگر قرار باشد ما این مشاغل را داشته باشیم و کسی از مصرف این غذاها ضرر نکند، باید این مشاغل تحت نظارت قانونی و بهداشتی قرار بگیرند. باید سلامت مصرف کننده در مصرف این غذاها تضمین شود. اگر قرار است ما سمبوسه مصرف کنیم و با مصرف آن همچنان سالم بمانیم، باید بدانیم که سوسیس و کالباس موجود در آن دارای چه استانداردهایی است. شاید تشکیل بازارچه های عرضه این نوع غذاها در درازمدت بتواند اقدامی مفید برای نظارت هرچه بیشتر بر این مشاغل باشد.

▪ در حال حاضر و با شرایط فعلی چه توصیه ای برای خریداران غذاهای خیابانی می توان داشت؟

اینکه این خوراکی ها را نخرند.

روزنامه سلامت

 

باز نشرجامع ترین پورتال ایرانیان berooztarinha.com

logo berooztarinha small عکس های میشل ویلیامز در مراسم اسپریت ایدپندنت 2012

تاریخ: ۱۳۹۰/۱۲/۱۳ | بازدید:
مطالب تصادفی
مطالب مرتبط
ارسال نظر در "غذاهای خیابانی و در آخر پشیمانی"

(نمایش داده نمی شود)

پر کردن مواردی که * دارد، الزامیست.